تو دربارهء قتل عمد در درگاه خداوند و نزد من عذر و بهانهاى ندارى ؛ زيرا كيفر آن قتل است ؛ اما اگر مرتكب خطايى شدى و تازيانه ات ، يا شمشيرت و يا دستت بر خلاف نيّت و ارادهات در شكنجه دادن زيادهروى كرد ، چون مشت زدن و بالاتر از آن هم كشتنى است ، در اين صورت غرور بر تو غلبه نكند و از اداى خونبهاى مقتول به ورثهء او سرباز نزنى .
از اين بيان مولا ، دو نكتهء اساسى روشن مىشود :
1 . از ديدگاه على عليه السلام بزرگترين اثر وضعى خونريزى ناحق ، زوال قدرت و از بين رفتن دولت و حكومت است . تاريخ ستمشاهى منحوس دودمان پهلوى ، بهترين گواه اين بينش علوى است و همهء امت اسلامى ايران مشاهده كردند كه چگونه دودمان كثيف پهلوى به واسطهء خونريزىها و خونخوارىها به زبالهدانى تاريخ انداخته شد و نامى جز ننگ و نفرت برايشان باقى نماند .
2 . حيات و زندگى مسالمتآميز انسانها در سايه اجراى قصاص تحقق پيدا مىكند .
از اين رو ، على عليه السلام به مالك گوشزد مىكند كه در صورت ارتكاب قتل عمد ، قصاص خواهد شد و هيچگونه گذشتى ( حتى از مالك ) در كار نخواهد بود .
در قتلهاى غير عمد نيز ، حاكم وظيفه دارد با پرداخت ديه ، رضايت اولياى دم را تحصيل نمايد .
آيين كشور دارى از ديدگاه امام على (ع) (فارسى) — صفحة 142
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص١٤٢