پذيرد ؛ يعنى كار امروز به فردا و كار فردا به پسفردا موكول نگردد .
ثُمَّ أُمُورٌ مِنْ أُمُورِكَ لا بُدَّ لَكَ مِنْ مُبَاشَرَتِهَا مِنْهَا إِجَابَةُ عُمَّالِكَ بِمَا يَعْيَا عَنْهُ كُتَّابُكَ وَ مِنْهَا إِصْدَارُ حَاجَاتِ النَّاسِ يَوْمَ وُرُودِهَا عَلَيْكَ بِمَا تَحْرَجُ بِهِ صُدُورُ أَعْوَانِكَ وَ أَمْضِ لِكُلِّ يَوْمٍ عَمَلَهُ فَإِنَّ لِكُلِّ يَوْمٍ مَا فِيهِ .
در ميان كارهاى تو ، كارهايى است كه ناگزير خود بايد انجام دهى . يكى از اين كارها ، رسيدگى به كار معاونان است ، در مورادى كه دبيرخانه از عهدهء آن بر نمىآيد ، ديگر انجام دادن نيازمندىهاى مردم است كه معاونانت از تسريع در آنها احساس ناتوانى مىكنند . براى هر روز ، كار همان روز را اختصاص ده ؛ زيرا كار هر روز ، به همان روز بستگى دارد .
خودسازى ، بهترين راه جلوگيرى از عملزدگى
تزكيه و خودسازى ، يكى از اصول تربيتى اسلام است . هدف از تزكيه اين است كه انسان خود را از هر خصلت ناروا كه مانع كمال و كرامت نفس است پيراسته سازد و از اين طريق ، آمادهء پذيرش خصلتهاى سازنده و پاك انسانى شود و در نتيجه ، تعادل و رشد لازم را براى انسانتر شدن و به خدا نزديك شدن به دست آورد .
در اسلام ، هر كار خير و مفيدى اگر با انگيزهء پاك خدايى توأم باشد ، عبادت است . بر اين اساس ، همهء كارهاى مسؤولان و دستاندركاران اجرايى اگر خالصانه و براى خدا باشد ، عبادت خواهد بود . على عليه السلام براى اين كه مسؤولان با اين ديد كه همهء كارهايشان عبادت است ، به عمل زدگى