خوارى زاست و الزاماً بايستى چارهاى انديشيد كه فقر و مصيبت مستمندان را درمان نمود و جوانانشان را به اعضاى فعالى تبديل كرد و آنها را به سطح آبرومندانهاى ارتقا داد .
جهان مترقى امروز ، مدعى همچون رسالتى است و شعار مىدهد كه با وضع قوانينى توانسته است تا حدودى كارگران را به حقوق واقعىشان رهنمون سازد و مستمندان را از وضع فلاكتبارشان نجات دهد .
به نظر ما در جهان امروز گرچه كارگران و مستمندان به وسيلهء فشارهاى روزافزونشان به نوايى ناچيز نائل آمدهاند ، ولى به نظر ما اين ادعا از حدّ شعار فراتر نرفته است ؛ زيرا هماكنون نيز كارگران و مستمندان در دنياى پيشرفتهء صنعتى [ همانند امريكا ، شوروى ، انگلستان ، آلمان ، فرانسه و . . . ] با وضع جانكاهى كه دارند هنوز نداى مبارزه با استثمار و فقر و فلاكت سر مىدهند و براى نجات از وضع موجودشان يارى مىطلبند .
بر عكس ، در فرمان امام عليه السلام قانون كارگرى و نحوهء رسيدگى به وضع مستمندان ، در عين جامعيت و مترقى بودنش و با وصف اين كه بيش از هزار و سيصد سال پيش از قوانين جهان مترقى كنونى وضع شده است ، از مرحلهء شعار به عمل رسيده و مالك موظّف بوده است فرمان مولايش را بدين شرح اجرا كند :
ثُمَّ اللَّهَ اللَّهَ فِي الطَّبَقَةِ السُّفْلَى مِنَ الَّذِينَ لا حِيلَةَ لَهُمْ مِنَ الْمَسَاكِينِ وَ الْمُحْتَاجِينَ وَ أَهْلِ الْبُؤْسَى وَ الزَّمْنَى فَإِنَّ فِي هَذِهِ الطَّبَقَةِ قَانِعاً وَ مُعْتَرّاً وَ احْفَظْ لِلَّهِ مَا اسْتَحْفَظَكَ مِنْ حَقِّهِ فِيهِمْ وَ اجْعَلْ لَهُمْ قِسْماً مِنْ بَيْتِ مَالِكِ وَ قِسْماً مِنْ غَلّاتِ صَوَافِي
آيين كشور دارى از ديدگاه امام على (ع) (فارسى) — صفحة 121
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص١٢١