« يأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُواالرَّسُولَ وَأُوْلِى الْأَمْرِمِنكُمْ فَإِن تَنزَعْتُمْ فِى شَىْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْأَخِرِ ذَ لِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا » . « 1 »
اى مؤمنان ، از خداوند فرمان بريد و از پيامبر و صاحبان امر ، كه از شمايند ، فرمانبردارى كنيد ، پس اگر دربارهء چيزى ستيزه و كشمكش كرديد ، آن را به خدا - كتاب خدا - و پيامبر بازگردانيد .
اگر به خدا و روز بازپسين ايمان داريد ، كه اين بهتر است و سرانجام آن نيكوتر .
صاحبانِ امر كيانند ؟
در قرآن كريم آيات چندى دربارهء امامت و خلافت آمده است ، « 2 » كه از
هامش
( 1 ) . نساء ، آيهء 59 .
( 2 ) . دو منبع استناد براى بررسى « مسأله امامت و خلافت » در باورِ شيعيان ، علاوه بر استناد به دليل عقل و قانون عقلاء وجود دارد ، كه مآلًا به يك مقصد و يك حقيقت باز مىگردد . 1 - قرآن كريم كه در ميان همهء مسلمانان ، بىهيچ ترديدى ، از مركزيّت اساسى برخوردار است و استناد به آن ، استنادِ مستقيم به سخن خداوند است . 2 - رجوع به « سنّت » - گفتار و رفتار و تقريرِ - پيامبر صلى الله عليه و آله كه تجسّم عملىِ امامت و خلافت را مىنماياند ؛ چرا كه آن حضرت نخستين مقام سياسى و اجتماعى در جامعهء اسلامى است ، و امامت و خلافت ؛ جز دريافت وحى ، ادامهء وظائف و مسؤوليتهاى ايشان است .