« بايد بروم و مىدانم كه من و ياران من كشته خواهيم شد » .
و جالب اين كه ديداركنندگان با آن حضرت نيز مىدانستند امام عليه السلام راهى را برگزيده است كه پايان آن شهادت است .
قِصّهء ماست كه در هر سرِ بازار بمانْد
قصّهء كربلا و شهادت امام حسين عليه السلام ، قصّهاى بود كه از پيش ، بر سر زبانها افتاده بود ، « خرقهپوشانِ دگر مست گذشتند و گذشت / قِصّهء ماست كه در هر سر بازار بماند » ( حافظ ) .
افزون بر خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله ، بسيارى از مسلمانان مدينه نيز ، از آن آگاه بودند . آنها سخن پيامبر صلى الله عليه و آله را كه به هنگام رحلت فرموده بود :
« مالِي وَلِيَزِيدَ لابارَكَ اللَّهُ فِيهِ اللَّهُمَّ الْعَنْ يَزِيدَ ؛ « 1 » مرا با يزيد چكار ، خداوند به او خير و بركت ندهاد ؛ بار خدايا ! يزيد را از رحمت خود دور دار » ، فراموش نكرده بودند . سخنان على عليه السلام در مسجد كوفه كه به « سعد وقّاص » فرموده بود :
« فرزند نابخرد تو ؛ يعنى عمر سعد ، فرزندم حسين را خواهد كشت » . گوشها را نواخته بود . و به همين سان ، سخن آن حضرت را كه در راه صفّين در سرزمين « نينوا » فرموده بود :
هَا هُنَا مَنَاخُ رِكَابِهِمْ وَههُنَا ، ومَوْضِعُ رِحَالِهِمْ ، وَهَا هُنَا مَهْراقُ دِمَائِهِمْ ، فِتْيَةٌ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله يُقْتَلُونَ بِهذِهِ العَرْصَةِ ، تَبْكِي عَلَيْهِمْ السَّمَاءُ وَالارْضُ . « 2 »
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 44 ، ص 266 .
( 2 ) . دلائل النبوة ، ج 2 ، ص 581 ؛ ذخائر العقبى ، ص 97 ؛ رياض النضرة ، ج 3 ، ص 201 ؛ فصول المهمّة ، ج 2 ، صص 761 و 762 .