مكانتى برخوردار بود ، گويد : به امام رضا عليه السلام عرض كردم براى من و خاندانم در پيشگاه خداوند دعا كنيد ، فرمود :
اوَ لَسْتُ افْعَلُ ؟ وَاللَّهِ إنَّ اعْمالَكُمْ لَتُعْرَضُ عَلَىَّ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ . « 1 » آيا [ مىپندارى ] دعا نمىكنم ، به خدا سوگند ، كردار شما ، هر روز و شب ، به من عرضه مىشود .
عبداللَّه بن زيات گويد : من اين سخن امام عليه السلام را بسيار بزرگ شمردم ، فرمود :
اما تَقْرَأ كِتابَ اللَّه عزَّ وَجَلَّ : « وَ قُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ و وَ الْمُؤْمِنُونَ » ؟ « 2 » قالَ هُوَ واللَّهِ عَليُّ بنُ ابِي طالبٍ عليه السلام . « 3 » آيا كتاب خداى عزيز و جليل را نمىخوانى ؟ : « و بگو : كار كنيد ، كه خدا و پيامبرِ او و مؤمنان - گواهانِ اعمال - كردار شما را خواهند ديد » فرمود : به خدا سوگند ، آن مؤمن على بن ابى طالب عليه السلام است . « 4 »
هامش
( 1 ) . اصول كافى ، ج 1 ، ص 219 .
( 2 ) . توبه ، آيهء 105 .
( 3 ) . اصول كافى ، ج 1 ، ص 220 .
( 4 ) . مراء از « مؤمنون » در آيه ، انسانهاى ويژهاى هستند كه پيش از رسيدن رستاخيز از نهانِ اعمالِ آدميان - چه مؤمن ، چه كافر ، چه منافق - آگاهند . آنهايى هستند كه فرمود : « وَكَذَ لِكَ جَعَلْنكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لّتَكُونُواْ شُهَدَآءَ عَلَى النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا » ؛ و اين چنين شما را امّتى ميانه - معتدل ، راست ، بهين ، برگزيده - ساختيم تا بر مردمان گواه باشيد و پيامبر بر شما گواه باشد » ( بقره ، آيهء 143 ) ، و در روايات شيعه از اهل سنّت آمده است كه مراد از مؤمنون در آيهء فوق امامان معصومند كه گواه بر اعمال آدمياناند كه سرآمد آنها على عليه السلام است . به تفسير الميزان ، ذيل همين آيه رجوع شود .