« سَلُونى » را بر زبان آوَرَد . ابن ابى الحديد در ذيل اين خطبه ، فصلى را دربارهء پارهاى از امور غيبى كه امام عليه السلام خبر داده و محقّق شده ، گشوده است . او مىگويد :
بدان كه على عليه السلام در اين فصل به خداوندى كه جانش در دست اوست ، سوگند خورده است ، كه آنها از او چيزى از امورى را ، كه تا روز قيامت ميان آنان واقع خواهد شد ، نخواهند پرسيد ، مگر آن كه از آن به ايشان خبر خواهد داد . همچنين از هر گروه صد نفرى كه به هدايت يا ضلالت باشند نمىپرسند ، مگر اين كه به همه موارد آنان كه چه كسى رهبر آنان و گردانندهء ايشان است و كجا فرود مىآيند و چه كسى از ايشان كشته مىشود و چه كسى به مرگ طبيعى مىميرد ، خبر خواهد داد . اين ادّعا كه على عليه السلام كرده است نه ادعاى ربوبيّت است و نه ادعاى پيامبرى ؛ بلكه مىگفته است :
پيامبر صلى الله عليه و آله او را به اين امور آگاه كرده است . « 1 » ما اخبارى را كه على عليه السلام داده است ، آزموده و آن را مطابق با حقيقت يافتهايم . به همين سبب استدلال مىكنيم ، كه ادعاى على عليه السلام راست و صدق است .
همچون خبرى كه در مورد خود ، داده و گفته است : ضربتى بر سرش زده خواهد شد كه ريش او از آن خضاب مىشود . و خبر
هامش
( 1 ) . على عليه السلام فرمود : « انَّ رَسوُلَ اللَّهِ - صَلّى اللَّهُ عَلَيهَ وَآله - عَلَّمَني الْفَ بَابٍ مِنَ الحَلَالِ وَالحَرامِ مِمَّا كَانَ وَمِمَّا هُوَ كائنٌ الَى يَوْمِ القِيَامَةِ ، كُلُّ بَابٍ مِنْهَا يُفْتَحُ الْفَ بَابٍ ، فَذَلِكَ الْفَ الْفَ بَابٍ حَتّى عُلِّمْتُ عِلْمَ المَنَايَا وَالبَلَايَا وَفصْلَ الخِطَابِ ؛ رسول خدا صلى الله عليه و آله هزار درِ دانش ، از حلال و حرام ، از آن چه بود و از آنچه تا روزِ رستخيز خواهد شد ( رخدادهاى آينده ) به من آموخت ، كه هر درى ، خود هزار دَر مىگشايد . پس هزار هزار ( يك ميليون ) در [ به رويم گشود ] به گونهاى كه اكنون از زمان فرارسيدن مرگ و پيشآمدهاى ناگوار آگاهم و با گفتارِ روشن و پاكيزه - كه ميان حقّ و باطل را ، جدا كند - به داورى مىپردازم » ( الاختصاص ، ص 283 ) . و اين همه دانش ، در يك نجوا بوده است ، و امّا نجواهاى بسيار ديگر . . . ! !