خدا ، رساترين موعظه است . پس از اندرزهاى خداوند سود بريد و از گناهان و نافرمانى خداوند ، خود را باز داريد . خداوند شما را با سرگذشت ديگران [ و آنچه بر سرشان آمده است ] اندرز داده و به پيامبرش فرمود : « آيا ننگريستى به آن گروه از فرزندان اسرائيل پس از موسى كه به پيامبر خود گفتند : براى ما پادشاهى برانگيز تا در راه خدا كار زار كنيم ؟ گفت : آيا احتمال مىدهيد كه اگر كارزار بر شما نوشته شود كارزار كنيد ؟ گفتند : ما را چيست كه در راه خدا كارزار نكنيم و حال آنكه از خانمان و فرزندانمان بيرون رانده شدهايم ؟ و چون كارزار بر آنها نوشته شد جز اندكى پشت كردند ، و خداوند به ستمكاران داناست ، و پيامبرشان به آنها گفت :
خداوند طالوت را به پادشاهى شما بر انگيخت . گفتند : چگونه او را بر ما پادشاهى باشد و ما به پادشاهى از وى سزاوارتريم و او را گشايشى از مال ندادهاند . گفت : خدا او را بر شما برگزيده است و در دانش و تن ، فزونى و فراخى داده است ، و خداوند پادشاهى خود را به هر كه بخواهد دهد و خدا فراخىبخش و داناست » . اى مردم ، در اين آيات براى شما ، اندرزهاى درسآموز است ، تا بدانيد كه خداوند خلافت و فرمانروايى پس از پيامبران را ، در نسلهاى آنان قرار داده است . و طالوت را به خاطر فزونى و فراخى در دانش و تن ، بر بنى اسرائيل برترى داده و او را به رهبرى برگزيده است . آيا مىپنداريد خداوند بنى اميه را بر بنى هاشم برترى داده و برگزيده است ؟ و معاويه را فزونى و فراخى در دانش و تن بخشيده و او را بر من برترى داده است ؟ !
حماة الوحي (پاسداران وحى) (فارسى) — صفحة 139
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص١٣٩