تصور نيست .
2 - اگر مراد صحيحى از عنوان صحيح ، صحيحِ مطلق نباشد ، بلكه بگويد : « صلاة ، براى صلاة جامع اجزاء و شرايط - غير از قصد قربت و مسائلى كه مربوط به امر است - وضع شده است » ، در اين صورت تعلّق نهى به چنين صلاتى دلالت بر صحّت اين عبادت ندارد . امّا اگر اعمّى شويم و بگوييم : « لفظ صلاة براى اعمّ از صحيح و فاسد وضع شده است » ، در اين صورت نهى متعلّق به صلاة ، كاشف از مقدور بودن صلاة مىباشد ولى اعتبار قدرت در تعلّق نهى ، كاشف از صحّت آن عبادت نيست ، زيرا لفظ صلاة براى اعمّ از صحيح و فاسد وضع شده است . بنابراين كلام ابو حنيفه در باب عبادات قابل قبول نيست .
اللَّهُمَّ وفّقنا لما تُحبُّ و ترضى
الحمد للَّه ربّ العالمين
زمستان 1378
اصول فقه شيعه (فارسى) — صفحة 511
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص٥١١