آيا در قرآن كريم اشتراك لفظى تحقّق دارد ؟
[ كلام ] مرحوم آخوند
در ذيل بحث « امكان يا ضرورت وجود يا عدم اشتراك لفظى » مىفرمايد : بعضى در اين مطلب با ما همعقيدهاند و معتقدند : اشتراك لفظى ، هم امكان وقوع دارد وهم در لغت عرب واقع شده است ولى معنا ندارد كه در قرآن ، اشتراك لفظى وجود داشته باشد . زيرا اگر در قرآن ، مشترك لفظى استعمال شود يا همراه با قرينه است يا بدون قرينه . اگر همراه با قرينه لفظيّه نباشد ، لازم مىآيد كه قرآن داراى اجمال باشد و اجمال با قرآنيت سازگار نيست . و اگر همراه با مشترك لفظى ، قرينهء لفظيّه معيّنه وجود داشته باشد ، لازمهاش اين است كه قرآن ، يك معنا را به واسطهء دو لفظ بيان كرده باشد ، و آوردن دو لفظ براى تفهيم يك معنا ، با قرآنيت نمىسازد . قرآنى كه در بالاترين درجهء فصاحت و بلاغت است و اين همه تحدّى كرده و مردم را به مقابله به مثل دعوت كرده است ، معنا ندارد كه براى تفهيم يك معنا ، از دو لفظ استفاده كرده باشد . « 1 »
هامش
( 1 ) - كفاية الاصول ، ج 1 ، ص 53