راههاى تشخيص معناى حقيقى از مجازى
براى تشخيص معناى حقيقى ، راههايى ذكر كردهاند كه در ذيل به بحث پيرامون آنها مىپردازيم :
راه اوّل ( تبادر )
متأخرين از اصوليين ، تبادر را به عنوان اوّلين علامت براى حقيقت مطرح كردهاند . « 1 » در تبادر بايد جهاتى مورد بحث قرار گيرد :
هامش
( 1 ) - در كتب قدماى از اصوليين « تصريح أهل لغت » به عنوان اولين علامت براى حقيقت مطرح شده است . يعنى اگر اهل لغت ، تصريح كنند كه معنايى معناى حقيقى لفظ است ، اين تصريح ، حجّيت دارد . ولى اكثر متأخّرين از اصوليين ، بر اساس بحثهائى كه در رابطه با حجّيت قول لغوى مطرح كردهاند ، معتقدند قول لغوى حجّيت ندارد و تصريح أهل لغت نمىتواند علامت حقيقت باشد گذشته از اين كه لغويين ، كمتر به ذكر حقيقى و مجازى بودن معنا پرداختهاند و بيشتر ، موارد استعمال را مطرح كردهاند . بههمينجهت ، متأخرين در اينجا تصريح اهل لغت را مطرح نكردهاند .