فصل چهاردهم : سير
1630 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : « سير « 1 » » بخوريد و بدان درمان كنيد ؛ چرا كه درمان هفتاد درد در آن هست .
1631 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از سفارشهاى ايشان امام على عليه السلام : اى على ! « سير » بخور . اگر نبود كه من با فرشته همسخن مىشوم ، « سير » مىخوردم .
1632 . امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا فرمود : « هر كس اين سبزى را خورد ، به مسجد ما نزديك نشود » ؛ امّا نفرمود : اين ، حرام است .
1633 . امام رضا عليه السلام : هر كس مىخواهد بادى دامنگير او نشود ، در هر هفت روز ، [ يك بار ] « سير » بخورد .
هامش
( 1 ) علّامه مجلسى مىگويد : سير ، بر دو گونه است : بيابانى و باغى . جالينوس مىگويد : « گرم و خشك و در زمره طبع سوم است و برخى هم گفتهاند از چهارم » . براى رفع تيرگى رنگ خون ، سودمند است . شپش و تخم شپش را مىكُشد و از آن روى كه حلكنندگى و خشككنندگى قوىاى دارد ، چنانچه بيش از اندازه پياز مصرف شود ، سردرد مىآورد و به چشم زيان مىرساند . براى درد پشت و سرين ، سودمند است و در برابر گاز گرفتن درندگان ، براى افرادى كه داراى طبع سرد هستند ، كار ترياك را مىكند . در كل ، براى حفظ سلامت سردْ طبعان و پيران ، بسيار مفيد است ؛ حرارت غريزىِ آنان را تقويت مىكند ، بادهاى سخت را از بدن مىبرد و براى بهبود ريزش قطرهقطرهاىِ پيشابِ پيران ، سودمند است . بهترين روش آماده كردن آن ، اين است كه در آب و نمك جوشانده ، سپس از آب ، بيرون آورده و با روغن بادام پخته و آنگاه خورده شود و پس از آن هم انار و سيب ، مكيده شود . اگر هم آن را بسوزانند و بسايند و با عسل ، خمير كنند و بر روى محلّ مارگزيدگى بگذارند ، بهبود مىبخشد . سير ، در كُشتن كرم كدو هم منفعت شگفتآورى دارد ( بحار الأنوار : ج 66 ص 251 ) .