1627 . الكافى به نقل از احمد بن محمّد بن ابى نصر ، از امام رضا عليه السلام : « انجير ، بوى بد دهان را مىبرد ، دهان و استخوانها را استحكام مىبخشد ، مو برمىروياند ، درد را مىبرد و با وجود آن ، ديگر به دارويى نياز نيست » .
همچنين فرمود : « انجير ، همانندترين چيز به گياهان بهشت است » .
1628 . طبّ الأئمّة عليهم السلام به نقل از محمّد بن عَرَفه : در روزگار امام رضا عليه السلام و مأمون ، در خراسان بودم . [ يك بار ، ] از امام رضا عليه السلام پرسيدم : اى پسر پيامبر خدا ! درباره انجير ، چه مىگويى ؟
فرمود : « براى قولنج ، سودمند است . آن را بخوريد » .
1629 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس دوست دارد دلش نازك باشد ، بَلَس « 1 » بخورد . « 2 »
ر . ك : ج 1 ، ص 447 ( آنچه براى دردهاى كبد ، سودمند است / شيرِ انجير ) .
هامش
( 1 ) علّامه مجلسى مىگويد : جوهرى مىگويد : « بَلَس » ، چيزى است همانند انجير كه در يمن ، فراوان يافت مىشود » . در قاموس آمده است : « ميوهاى است همانند انجير ، و خود انجير است » . در النهاية آمده است : « در حديث است كه : هر كس دوست دارد دلش نازك باشد ، پيوسته بلس بخورد . و بَلَس ، همان انجير است . نيز گفته شده : چيزى است همانند انجير كه در يمن يابيده مىشود . همچنين گفتهاند : همان عدس است . برخى نيز گفتهاند : بُلُس ، ( با ضمه باء و لام ) خوانده شود . از همين قبيل است حديث ابن جريج كه در آن گفته : از عطاء درباره زكات غَلّات پرسيدم . گفت : همه آنها زكات دارند . او پس از آن ، از : ذرت ، تنباكو ، بلس و كنجد ، نام برد . برخى هم به جاى آن ، بلس گفتهاند » .
مىگويم : گويا در اينجا مقصود از بلس ، همان عدس است ؛ چرا كه اين مضمون ، به روايتهايى ديگر نيز نقل شده است . نيز دور نيست كه به جاى « بلس » ، واژه « بلسن » باشد . [ فيروزآبادى ] در قاموس گفته است : « بلسن » [ بر وزن كُندُر ] همان عدس ، يا دانهاى ديگر همانند عدس است ( بحار الأنوار : ج 66 ص 186 ) .
( 2 ) در مكارم الأخلاق آمده است : « در حديث است كه هر كس مىخواهد دلش نازك باشد ، پيوسته بلس كه همان انجير است بخورد » . در بحار الأنوار ( ج 66 ص 187 ح 7 ) با افزوده « يعنى انجير » در آخر آن ، آمده است .