مىكند ، به نيروى تقوا ( پرهيزگارى ) و ورع ( خويشتندارى ) ضربه مىزند ، حجاب تيزهوشى است ، و دل را سخت و تاريك مىسازد .
شخص پُرخور ، خوابهاى آشفته مىبيند و هنگام عبادت ، احساس كسالت مىنمايد . ازاينرو ، عبادتش اندك است و از بساط قُرب حضرت حق ، دور .
و سرانجام ، سيرى در دنيا ، موجب گرسنگى در آخرت خواهد شد .
پنج . مقدار خوراك مفيد
براى پيشگيرى از زيانهاى پُرخورى و بهرهگيرى از منافع كمخورى ، پيشوايان اسلام توصيه كردهاند كه انسان ، پيش از آن هنگام كه اشتها دارد ، چيزى نخورد و قبل از آن كه اشتهايش كاملًا از بين رفته ، از خوردن ، دست بكشد : « كُلْ وَ أَنْتَ تَشْتَهى ، وَ أَمْسِكْ وَ أَنْتَ تَشْتَهى » .
شش . برترين خوراكى و بهترين سفره
از منظر روايات اسلامى ، برترينِ غذاها ، غذايى است كه داراى چند ويژگى باشد :
اوّل ، آن كه : از دسترنج خودِ فرد ، تهيّه شده باشد ؛
دوم ، آنكه : خانواده او آن را دوست داشته باشند ؛
سوم ، اين كه : بوى آن ، موجب آزار ديگران نباشد .
بهترينِ سفرهها نيز پاكيزهترين ، حلالترين و سادهترينِ آنهاست ؛ سفرهاى كه انواع غذاهاى رنگارنگ و گرانقيمت كه اهل بيت عليهم السلام از مصرف آنها به خدا پناه مىبردند بر آن چيده نشده باشد .
هفت . آداب سُفره
آدابى كه پيشوايان اسلام براى حضور بر سر سفره غذا توصيه كردهاند ، عبارتاند از : بودن سبزيجات در سفره ، شستن دستها و خشك نكردن آنها با حوله ، درآوردن كفشها ، نشستن بر سر سفره با فروتنى ، گرامى داشتنِ نان ، سهيم