رهنمودهاى اسلام در اين زمينه ، فوقالعاده مهم و ارزشمندند و با در نظر گرفتن عصر صدور آنها ، معجزه علمىِ پيشوايان دين ، محسوب مىشوند . در اين باره ، توجّه به دو نكته ، داراى اهمّيت است :
1 . رهنمودهاى اسلام درباره خوردن ، تنها سلامت جسم را تضمين نمىكنند ؛ بلكه تضمينكننده سلامتِ هم جسم و هم جان انسان هستند .
2 . از آن جا كه عقل و علم ، بر همه رازهاى آفرينش احاطه ندارند ، چه بسا حكمت برخى از رهنمودهاى اسلام براى دانش امروز ، مجهول باشد ؛ ولى بىترديد ، اين ، به معناى بىدليل بودن آن رهنمودها نيست ، چنان كه فلسفه شمارى از احكام اسلام ، در گذشته مجهول بود و امروزه علم به راز آنها پى برده است .
و اينك ، اشارهاى كوتاه به آن رهنمودها :
يك . مهمترين رهنمود
نخستين و مهمترين رهنمود اسلام درباره موادّ غذايىِ مورد مصرف ، اين است كه « حلال » باشند ، بدين معنا كه :
اوّلًا : آنچه انسان مصرف مىكند ، بايد از راه مشروع ، تهيّه شده باشد . غذايى كه از راه نامشروع و تجاوز به حقوق ديگران تهيّه گردد ، هر چند ممكن است براى سلامت جسم ، ضرر نداشته باشد ؛ امّا بىترديد براى سلامت روان ، زيانبار است .
ثانيا : غذاى انسان بايد از « طيّبات ( آنچه پاك است ) » تهيّه شده باشد . بر اساس اين رهنمود ، انسان نبايد غذاهايى را كه طبع توده مردم ، از آن نفرت دارد ، يا اسلام ، خوردن آن را ممنوع دانسته ( مانند : گوشت مردار يا گوشت حيوانات حرام گوشت ) مصرف كند ، هر چند كه تجاوز به حقوق ديگران نباشد .
ثالثا : غذا براى كسى كه مصرفكننده است ، نبايد زيانبار باشد . توضيح ، اين كه : ممكن است غذايى ، براى يك نفر مفيد باشد ؛ امّا براى ديگرى ، به دليل