تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دانشنامه احاديث پزشكى (فارسى) — صفحة 85

مساهمون:

ص٨٥
63 . مسائل على بن جعفر : از [ برادرم ] امام كاظم عليه السلام درباره درمان پرسيدم كه آيا با شراب خرما ، درست است ؟ فرمود : « نه » . 64 . تفسير العيّاشى : از سيف بن عميره ، از پيرى از شيعيان ، از امام صادق عليه السلام روايت شده كه رواى گفته است نزد امام صادق عليه السلام بوديم كه پيرمردى پرسيد : دردى دارم و براى درمان آن ، شراب خرما مىنوشم . پير ، آن‌گاه ، اين شراب را براى ايشان ، توصيف كرد . امام به او فرمود : « چه چيز تو را از [ نوشيدن ] آبى كه خداوند از آن هر چيز زنده‌اى را آفريده است ، باز مىدارد ؟ » . گفت : با مزاجم سازگار نمىافتد . امام عليه السلام پرسيد : « چه چيز تو را از [ خوردن ] عسل ، باز مىدارد ، در حالى كه خداوند فرموده است : در آن براى مردم ، شفايى هست ؟ » . گفت : آن را نمىيابم . فرمود : « پس چه چيز تو را از شيرى كه گوشتت از آن روييده و استخوانت از آن استوارى يافته است ، باز مىدارد ؟ » . گفت : با مزاجم سازگار نمىافتد . امام صادق عليه السلام ، در اين هنگام به وى فرمود : « آيا مىخواهى كه تو را به شراب نوشيدن ، امر كنم ؟ ! نه . به خداوند سوگند ، تو را به اين كار ، امر نمىكنم » . 65 . الكافى به نقل از مفضّل بن عمرو : به امام صادق عليه السلام گفتم : فدايت شوم ! مرا آگاه ساز كه چرا خداوند ، شراب ، مردار ، خون و گوشت خوك را حرام ساخته است ؟ فرمود : « خداوند سبحانه و تعالى نه از سرِ علاقه‌اش به آنچه بر مردم حرام كرده ، و نه از سرِ بىرغبتى به آنچه بر آنان حلال ساخته ، اين چيزها را بر بندگان خويش حرام گردانده و جز آنها را حلال دانسته است ؛ بلكه او آفريدگان را آفريد و به آنچه تن آنان ، بدان برپاست و به كارشان مىآيد ، آگاهى داشت و همين چيزها را از سرِ لطف و براى مصلحت بندگان خويش ، بر آنان حلال و مباح كرد و [ از سويى ] از آنچه هم به ايشان زيان مىرساند ، آگاه بوده و آنان را از آن كارها نهى فرمود و آنها را بر ايشان حرام گرداند . سپس همين محرّمات را براى هر فرد ، ناچار و به هنگامى كه تن وى جز به آنها بر پا نمىشود ، مباح و حلال قرارداد و البته او را بدين نيز امر فرمود كه از آن ، به قدر نياز بردارد ، نه بيش از آن » .