سيد على شوشترى . جناب آخوند ملا حسينقلى بعد از بيست و دو سال سير و سلوك نتيجه گرفت و به مقصود رسيد و خود آن جناب گفت در عدم وصول به مراد سخت گرفته بودم تا روزى در نجف در جايى ( گويا در گوشهء ايوانى ) نشسته بودم ديدم كبوترى بر زمين نشست و پاره نانى بسيار خشكيده را به منقار گرفت و هر چه نوك مىزد خورد نمىشد ، پرواز كرد و برفت و نان را ترك گفت . پس از چندى بازگشت به سراغ آن تكه نان آمد باز چند بار آن را نوك زد و شكسته نشد ، باز برگشت و بعد از چندى آمد و بالاخره آن تكه نان را با منقارش خرد كرد و بخورد ، از اين عمل كبوتر ملهم شدم كه اراده و همت مىبايد . در ديوان اين كمترين آمده است كه :
قدم اول اين مرحلهء خوف و رجا * بايد از ترك سرت برگ سفر ساز كنى
همت و خضر ره و به نيت در حد سوا * سان تثليث در انتاج نظر باز كنى
نكته 642
گناه را مراتب است از گناه پيش پا افتاده چون سرقت و كذب و قمار و نحوها ، تا پله پله انسان بجايى مىرسد كه عبادتش را گناه مىبيند و بعد خودش را كه وجودك ذنب لا يقاس به ذنب .
سعدى گويد :
عابدان از گناه توبه كنند * عارفان از عبادت استغفار
خواجه كائنات صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : انه ليغان على قلبى و انى لاستغفر الله فى اليوم مائة مرة و در حديث ديگر :
انه ليران على قلبى و انى لاستغفر الله بالنهار سبعين مرة . به شرح حديث بيست و دوم اربعين شيخ بهائى رجوع شود .
نكته 643
انسان عبده اشرف از عبد الله و اين اشرف از عبد اسم خاص است فتدبر .