چند بيت اختلاف نسخ و تقديم و تأخير و تحريف و تصرّف بسيار است . مصراع سوم اشاره به وجه تسميه قصيده به كنوز الأسماء است .
« احد » اسم اعظم است . و مرتبه « احد » فوق « واحد » است ، و اهل الله را در هر يك بياناتى وافر و مطالبى شامخ است . متأله سبزوارى در آخرين غرر از فريده اولى از مقصد ثالث غرر الفرائد كه در بساطت حق تعالى است گويد : « كما هو الواحد انه الأحد . . . » به صفحه 536 ، ج 3 آن به تصحيح و تعليق راقم رجوع بفرماييد .
عيان ، اشاره ضمنى به تخلص ناظم است . و حوريان همه اسم اعظماند ، و اسماى أعظم هو حورى . و حور صيغه جمع احور و حوراء است . ابن مالك در باب جمع تكسير الفيه گويد : « فعل لنحو أحمر و حمراء . . . » به نكته 712 كتاب ما هزار و يك نكته رجوع بفرماييد . و لكن آن نكته كه اصل بود ناگفته بماند .
قوله :
بهر طلّاب گشودم سر گنج * نقد اين گنج نمودم بىرنج ( 72 )
گوهر از كان عمل بنمودم * پرده از چهره او بگشودم ( 73 )
مزد مردى كه از اين معدن خاص * گوهرش را چو بيابد به خواص ( 74 )
عمل خير به بنياد كند * از عيانى به دعا ياد كند ( 75 )
غرض اين است كه ارباب طلب * نكشند از پى مقصود تعب ( 76 )
اين قواعد چو سراسر خوانند * بهر ما فاتحهاى برخوانند ( 77 )
چون از اين اسم بيابند اثر * نروند از ره انصاف بدر ( 78 )
به خواص ، متعلق به مصراع بعد آن است . در نسخههاى چاپى ، عيانى به بهايى تحريف شده است . بهر ما فاتحهاى برخوانند ، ما را توسعه ده . به فرموده شيخ اجل ابن سينا ( رضوان اللّه عليه ) در فصل بيست و پنجم نمط هفتم اشارات :
« استوسع رحمة الله تعالى » . ما را در پيرامون آن در تعليقات بر اشارات و شرح محقق طوسى بر آن ، و همچنين در بند چهارم دفتر دل به نثر و نظم ، مطالبى است كه شايد مفيد باشند . غرض اين كه ما را توسعه ده تا ثواب فاتحه فراگير باشد .
رحم الله من قرأ الفاتحة مع الصلوات .