رساله تعليقات ( ص 6 و 9 ) از ارسطو سخن از حق نقل كرده است .
يعقوب بن اسحاق كندى معروف به فيلسوف عرب نيز از وجود حق و فروع آن در چند رساله فلسفى خود بحث نموده است .
و فارابى بحث حق را در مدينه فاضله و در فص دوازدهم فصوص به اجمال و سپس در فص هفتادم آن به تفصيل عنوان كرده است . و پس از وى ابن سينا در فصل هفتم مقالهء اولى الهيات شفا ( ص 42 ) و در اول فصل ششم مقاله هشتم آن ( ص 232 ) به اقتفاى فارابى چنان كه در فلسفه داب اوست بحث كرده است .
همچنين محيى الدين عربى و صدر الدين قونوى و ابن فنارى در چندين موضع فتوحات و مفتاح و مصباح ، و قيصرى در اول فصل اول مقدمات شرح فصوص الحكم گويد الفصل الاول فى الوجود و انه هو الحق ، و در اواخر شرح فص يوسفى گويد .
الوجود من حيث هو هو هو الله و الوجود الذهنى و الخارجى و الاسمائى الذى هو وجود الاعيان الثابتة ظلاله .
همچنين ميرداماد در قبسات و مولى صدرا در فصل اول منهج ثالث مرحله اولى اسفار ( ص 20 ج 1 ) و متاله سبزوارى در اوائل حكمت منظومه بحث كردهاند .
يادنامه مفسر كبير استاد علامه طباطبائى (فارسى) — صفحة 424
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص٤٢٤