تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يادنامه مفسر كبير استاد علامه طباطبائى (فارسى) — صفحة 101

مساهمون:

ص١٠١
بركاته ، و الشيخ الاجل الحكيم المتاله و الفقيه البارع الذى هو من فلك التحقيق دائرها و فى بسيطه التدقيق سائرها و ناظرها الشيخ محمد حسين الاصفهانى الغروى رفع الله درجته الساميه ، در معناى بيتى از ابيات شيخ عطار جريان يافته و به مقتضاى الكلام يجر الكلام دو مبناى معروف حكما و عرفا كه هر يك از اين دو بزرگوار به تقويت يكى از آنها پرداختند و در روشن ساختن مطلوب استفراغ وسع كامل فرموده اند ، نظر به نفاست مطلب و دقت بحث خالى از اغلاق و غموض نبود به غرض حفظ آثار بزرگان و قضاى حق اخذ و تربيت اين بنده ناچيز محمد حسين طباطبائى در اوراقى چند به نام تذييلات و محاكمات آورده و در روشن ساختن حق مطلب كوتاهى نكردم .
مگر صاحبدلى روزى به رحمت
كند در حق درويشان دعائى
مرحوم سيد اصلا اصفهانى بوده ولى نشو و نماى وى در كربلاى معلى بوده و بعد از ادراك و رشد به تحصيل ادبيات پرداخته و چنانچه از انواع مراسلاتى كه به شاگردان و ارادت كيشان خويش نگاشته پيدا است قلمى شيوا و بيانى معجزآسا داشته پس از تكميل ادبيات وارد علوم دينيه گرديده و سرانجام به حوزه درس مرحوم آخوند ملا كاظم خراسانى رضوان الله عليه ملحق شده و دوره تعلم علوم ظاهرى را در تحت تربيت ايشان