مرحوم شيخ اصلا اصفهانى بوده ولى دفتر عمر را در عتبات عاليه ورق زده پس از تمهيد مقدمات علوم در حكمت به درس حكيم متاله مرحوم شيخ محمد باقر اصطهباناتى ( ره ) حضور يافته و در اصول و فقه به حوزه درس مرحوم آخوند ملا كاظم خراسانى قدس سره ملحق شده و سيزده سال به استفاده از آن جناب پرداخته و تكميل يافت و در مرحله تهذيب نفس و تصفيه باطن با مرحوم خلد آشيان عالم نحرير فخر المجتهدين و سند العارفين حاج ميرزا جواد آقا ملك تبريزى نزيل قم كه از اكابر تلامذه و تربيت يافتگان مرحوم آخوند ملا حسينقلى همدانى بود رابطه و مكاتبه داشته است .
مرحوم شيخ مردى بود جامع ميان علم و عمل و رابط ميان تقوى و ذوق داراى طبعى سيال و لهجه شيرين ، ديوان اشعار وى معروف است و در فنون مختلفه شعر از قصيده و مديحه و غزل و رباعى و علمى اشعارى زياد سروده و در فقه و اصول و حكمت و عرفان مولفات زياد دارد كه غالب آنها مثل ضروريات يومى و حياتى دست به دست مى گيرد . سيمائى داشت متواضع و زبانى خاموش و صورتى وارفته و غالبا غرق فكر و به خود مشغول بوده ، زندگانى ساده داشت تا در سال هزار و سيصد و شصت و يك هجرى قمرى فجاه در خواب درگذشته و به جهان جاودانى شتافت .
يادنامه مفسر كبير استاد علامه طباطبائى (فارسى) — صفحة 103
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص١٠٣