دليل شصت و هفتم : در فصول گذشته اشارتى شده است كه ادلّهاى از بحث و فحص در كتب و رسائل اصيل حكمت و كلام از اسطوانههاى علوم و معارف در معرفت نفس ناطقه بدست آوردهايم بعضى از آنها ناطقاند كه نفس به اطلاق غير از بدن است - اعنى فقط مغايرت نفس از بدن را اثبات مىنمايند نه مجرّد بودن نفس را ؛ و طايفهاى از آنها تجرّد نفس بتجرّد برزخى را اثبات مىنمايند ؛ و طايفه ديگر تجرّد نفس بتجرّد عقلى را ؛ و فرقهاى از آنها فوق تجرّد عقلى و مقام لا يقفى آن را اثبات مىنمايند كه اكنون به نقل و شرح اين فرقه از ادلّه فوق تجرّد عقلى و مقام لا يقفى نفس مىپردازيم ؛ و محض آگاهى عرض مىشود كه عين بيست و چهارم كتاب ما « عيون مسائل النفس » و شرح آن در بيان فوق تجرّد بودن نفس ناطقه است .
يك برهان قويم در اين أمر عظيم - أعنى فوق تجرّد عقلى نفس ناطقه انسانى و مقام لا يقفى آن - فرموده إمام الحكماء المتألهين حضرت وصى امير المؤمنين علي عالي أعلى - عليه الصلاة و السلام - كه ما آن را پيش از اين به صورت كراسهاى شرح كردهايم و كلمه يكصد و ده كتاب ما « هزار و يك كلمه » قرار دادهايم ، و اكنون همان را به حضور خواننده گرامى تقديم مىداريم .
و چون اين كراسه در شرح حديث مذكور خود رسالهاى است لذا همانگونه كه در اواسط فصل اوّل « گنجينه » گفتهايم : « اگر تكرارى در برخى از عبارات و اشارات توهّم شود نفاست مطلب جبران مىكند » .
« اين كلمه شرح حديث شريف ذيل است :
گنجينه گوهر روان (فارسى) — صفحة 209
مساهمون: حسن حسن زاده آملى
ص٢٠٩