نباشد اين بهشتى آنچنانه * * * كه نبود واسطه اندر ميانه
بيا در آن بهشتى كن اقامت * * * كه حق بى واسطه بدهد سلامت
بجاى نامه با تو در خطابست * * * دهن بندم كه خاموشى صوابست
ولى حرف دگر دارم نهفته * * * شود گفته ، بود به از نگفته
كه حق سبحانه در ( ص ) قرآن * * * چو فرمايد زاستكبار شيطان
در آن گفت و شنود با عتابش * * * نباشد واسطه اندر خطابش
تدبر كن در آيات الهى * * * كه قرآن بخشدت هر چه كه خواهى
مر آن نامه كه منشور الهى است * * * مپندارى كه قرطاس و سياهى است
حروفش از مداد نور باشد * * * در آن نامه چنين مسطور باشد
كه اين نامه بود از حى قيوم * * * بسوى حى قيوم و من اليوم
ترا دادم مقام كن ازين كن * * * هر چه خواهى انشايش كنى كن
من از كن هر چه خواهم مىشود هست * * * تو هم كن گوى و مى باشد ترا دست
خطاب نامه جامع هست و كامل * * * كه هر يك از بهشتى راست شامل
قيامت را پس از بعد زمانى * * * چه پندارى كه خود اينك در آنى
در آن حد سزاوار مقامت * * * رساند حق تعالى هم سلامت
مقام كن به بسم الله يا بى * * * بهر سور و نمايد فتح بابى
بطى الارض اندر طرفه العين * * * به بينى اين كه من اين الى اين
و يا با اينكه در جايت مقيمى * * * چو آصف آورى عرش عظيمى
به بسم الله كه اذن الله فعلى است * * * تو را فيض مقدس در تجلى است
دما دم جلوه هاى يار بينى * * * چه كالاها درين بازار بينى
متاع عشق را گردى خريدار * * * برون آيى زوسواس و زپندار
ولى ما لم تذق لم تدر ايدوست * * * چشيدى اندكى دانى چه نيكوست
چون بسم الله الرحمن الرحيم جزء هر سوره است بايد در نماز هر بسم الله الرحمن الرحيم به قصد همان سوره خوانده شود ، و تابع حكم همان سوره است و در اينمقام برخى از مسائل فقهى مورد نظر است كه در روايات اهل عصمت و كتب فقهيه اهل ولايت معنون است و ورود در آنها خارج از حوصله رساله است هر چند بى فايده نيست از آن جمله احكامى كه بر عزائم اربع يعنى آن چهار سوره
رساله وحدت از ديدگاه عارف و حكيم (فارسى) — صفحة 126
مساهمون: حسن حسن زاده آملى
ص١٢٦