تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 47

مساهمون:

ص٤٧
/ 52

از شما و از آن چيزهايى كه به جاى خداى يكتا مىپرستيد كناره مىگيرم

رهنمودهايى از آيات :

رابطهء انسان با پروردگارش بايد برتر از همه روابط او باشد . بلكه بايد جهت دهندهء ديگر روابط او باشد كه در رأس همهء آنها رابطهء اوست با خانواده‌اش . يكى از قضاياى طبيعى در زندگى انسان ، الهام گرفتن هر فرزندى است از پدرش . او طرز فكر و تجارب پدر را فرا مىگيرد . نسلهاى بشر كه از پى هم آمده‌اند هر نسلى از نسل پيشين خود چيزهايى فرا گرفته و به نسل بعد از خود به ميراث داده است . خداى سبحان به انسان غريزهء تقليد و پيروى از پدران را داده است ، همان گونه در پدران نيز غريزهء تعليم و انتقال افكار خود را به فرزندان خود و مجبور كردن آنها به فرا گرفتن آن تعليمات را به وديعت نهاده است . اما اين غريزه كه از سنن عالم وجود است نبايد به حال خود رها شود بلكه بايد در مسير درستى قرار گيرد . فرزندى كه بدون هيچ تفكرى و چون و چرايى از پدر اطاعت مىكند نه تنها قدرت ابتكار و خلاقيت خود را از دست مىدهد بسا كه به گمراهى هم كشيده شود . نسلهايى كه خود مبتكر نيستند و همواره از حاصل تجارب پيشينيان سود مىبرند ، / 53 به ارزش والاى تجربه پى نمىبرند و قادر به استفادهء از آن چنان كه بايسته است نخواهند بود . در اين آيات توجه قرآن كريم به انتقال افكار از نسلهاى گذشته به نسلهاى بعدى است و در عين حال هشدار مىدهد كه بايد نسلهاى بعد در افكار و انديشه‌هاى