/ 144
موسى حامل رسالت الهى
رهنمودهايى از آيات :
موسى در آن شب سرد زمستانى در نزد پروردگار خويش گرمى يافت و آرامش يافت و هدايت يافت و چون خدا از عصايش پرسيد موسى به تفصيل سخن گفت . آرى نخستين فايدهاى كه مؤمن از ايمانش حاصل مىكند آرامش و اطمينان روحى است .
ولى خداى تعالى به زودى او را بيازمود و به كارى دشوار مبتلا ساخت ، زيرا كافى نيست كه مؤمن دعوى ايمان كند بدون آن كه به اندازهء ايمانش تحمل مسئوليت نمايد . هر چه ايمان عميقتر باشد بلا سختتر است .
موسى نيز به آزمايشى سخت كشيده شد . در آغاز فرمان شد كه كفشهايش را از پاى به در كند ، زيرا او در وادى مقدس طوى است . چه بسا موسى ترسيد كه مبادا از جانب پروردگارش موظف به ترك عصا شود هم چنان كه موظف به ترك كفشهايش شد . از اين رو هنگامى كه خدا در باب عصا سؤال كرد موسى براى آن فوايد بسيار نقل كرد ، كه بر آن تكيه مىكند / 145 و براى گوسفندانش علف مىريزد و نيازهاى ديگرى دارد . خداى تعالى فرمان داد كه عصايش را بيفكند ، عصا را انداخت و عصا به اژدهايى بزرگ تبديل گرديد . در نصوص آمده است كه آن اژدها را چنان نيرويى بود كه سنگهاى عظيم را خرد مىكرد و درختان تناور از ريشه برمىكند و در شب چشمانش مىدرخشيد . امتحان ديگر آن كه به او فرمان داد كه اژدها را بگيرد . موسى از گلوى او گرفت و آنجا خطرناكترين عضو او بود . ملاحظه كن كه بايد ايمان انسان به خدا تا چه پايه باشد كه دست به چنين كارى زند .