الاسلام و الايمان و تنور القلب باليقين .
و في الحديث 16 من باب الدعاء عند النوم و الانتباه من اصول الكافى ( ج 2 ، ص 392 ، معرب ) قال أبو عبد اللّه عليه السلام : من قرأ عند منامه آية الكرسى ثلاث مرات ، و الآية التي فى آل عمران
« شهد اللّه انه لا إله الا هو و الملائكة »
و آية السخرة و آية السجدة ، و كل به شيطانان يحفظانه من مردة الشياطين ، شاءوا أو أبوا ، و معهما من اللّه ثلاثون ملكا يحمدون اللّه عز و جل و يسبحونه و يهللونه و يكبرونه و يستغفرون له إلى أن ينتبه ذلك العبد من نومه و ثواب ذلك له . علامه مجلسى در مرآة در شرح آن گويد ( ج 2 ، ص 495 ، ط 1 ) : آية السخرة في الاعراف :
« ان ربكم اللَّه الذي خلق السموات »
. . . . الى قوله :
رب العالمين
، و قيل إلى
قريب من المحسنين
كما ذكره الشيخ البهائى ( ره ) انتهى .
راقم گويد آيه سخره از ان ربكم تا قريب من المحسنين است و مرحوم سبزوارى نيز در جامع الدعوات ( ص 19 ) مانند شيخ بهائى تنصيص فرموده است كه تا قريب من المحسنين است .
25 - و بر مردم مدين برادرشان شعيب را فرستاديم . . . . مهتران قومش كه سركشى پيشه كرده بودند گفتند : اى شعيب تو و كسانى را كه به تو ايمان آوردند از قريه خويش مىرانيم ، مگر آنكه به آئين ما برگرديد . گفت و هر چند از آن كراهت داشته باشيم ؟ پس از آنكه خدا ما را از كيش شما رهانيده است اگر بدان بازگرديم بر خدا دروغ بسته باشيم و ما ديگر بار بدان كيش باز نمىگرديم مگر آنكه خدا آن پروردگار ما خواسته باشد زيرا پروردگار ما بر همه چيز احاطه دارد ما بر خدا توكل مىكنيم ، اى پروردگار ما ميان ما و قوم ما به حق راهى بگشا كه تو بهترين راهگشايان هستى .
26 - اگر باز گردند بگو خدا براى من كافى است ، خدايى جز او نيست ، بر او توكل كردم و اوست پروردگار عرش بزرگ .
27 - جز گروهى از آنها به موسى ايمان نياوردند . . . گفتند بر خدا توكل كرديم اى پروردگار ما ، ما را مغلوب اين مردم ستمكار مكن و به رحمت خود ما را از اين كافران رهايى بخش .
28 - اى پروردگار من مرا فرمانروايى دادى و مرا علم تعبير خواب آموختى . اى آفرينندهء