اه و ر ب چاهى در آن . و ط ك عرض سر آوندى بر بالاى مناره . وه ر عرض سر آن به همان اندازه در تك چاه كه عرض آوند و عرض سر مناره و عرض چاه در شكل يكى مى نمايد . و طل ك دائره اى كه به بعد مركز ارض از سرآوند بر مناره رسم شده است . وه ح ر دائره اى كه نيز به بعد مركز زمين از سر آوند و در ته چاه رسم شده است . پس چون دائره ه م ر از سر آوند ته چاه ، مساوى با دائره طل ك رسم شود ، پس چون ظاهر گردد كه آوند در ته چاه به اندازه شكل هلالى ه ح ر م بيش از همان آوند بالاى مناره آب گرفته است ، به همان برهان هندسى كه بدوا تقديم داشته ايم ، و ذلك ما اردناه .
دروس هيئت و ديگر رشته هاى رياضى (فارسى) — صفحة 223
مساهمون: حسن حسن زاده آملى
ص٢٢٣