صحيح است كه به مضمون اين گفتارش باشد :
ولست ادرك من شى ء حقيقته
وكيف ادركه وانتمو فيه
زيرا كه نفس از اين حكم كلى خارج نيست ، و هر موجودى به لحاظ يلى ربه مشمول اين حكم است به علت اين كه همه شئون و اطوار وجوديه اويند و به اين وجه آنان را حد نبود همچون امواج و دريا كه از يك سو حد موجى است و از جانب ديگر دريا است .
خاك چون عنقا و آدم اوج اوست
فعل حق دريا و عالم موج اوست
در حضيض موج او بس اوجهاست
موجها دريا و دريا موجهاست
صدرالدين قونوى در نصوص گويد : اعلم انه ليس فى الوجود موجود يوصف بالاطلاق الاوله وجه الى التقييد ، وكذلك ليس فى الوجود موجود محكوم عليه بالتقييد الاوله وجه الى الاطلاق ، و من لم يشهد هذا المشهد ذوقا لم يتحقق بمعرفه الحق والخلق . انتهى ملخصا .
اين مطلب همانست كه در صدر رساله گفته ايم موضوع بحث و مسائل اهل تحقيق حق تعالى است از حيث ارتباطين مذكورين .
ه در باب 319 فتوحات مكيه در معرفت تنزل سراح نفس مطالبى دارد از آن جمله گويد : و قال صلى الله عليه و آله : من عرف نفسه عرف ربه و لم يقل عرف ذات ربه فان ذات الرب له الغناء على الاطلاق وانى للمقيد بمعرفه المطلق .