جمالش جز عزت جلالش نيست .
پرده ندارد جمال غير صفات جلال
نيست بر آن رخ نقاب نيست بر آن مغز پوست
با همه پنهانيش هست در اعيان عيان
با همه بى رنگيش در همه زورنگ و بوست
( ديوان متاله سبزوارى )
جمالش نور وجود اوست كه همه را فرا رسيده است و اشرقت الارض بنور ربها و ذات آنها را پر كرده است و ملا كل شى نورك پس هر موجودى پر از نور است و اين جمال ، نور وجود منبسط است كه از آن در قرآن كريم بوجه الله تعبير شده است فاينما تولوا فثم وجه الله . و در حديث نبوى بدان اشارت شده است كه لودليتم بحبل لهبط على الله .
ترمذى روايت كند از ابوهريره كه نبى صلى الله فرمود : و الذى نفس محمد بيده لوانكم دليتم بحبل الى الارض السفلى لهبط الى الله پس خواند هوالاول والاخر والظاهر و الباطن و هو بكل شى عليم ( ص 25 فتح سوم فاتحه دوم شرح ميبدى بر ديوان منسوب به امير عليه السلام ) .
طريحى در ماده دهر مجمع البحرين آورده است : و فى الخبر لاتسبوا الدهر لان الدهر هوالله .
ابو داود در آخر كتاب ادب سنن باسنادش از رسول الله صلى الله عليه و آله روايت كرده است كه : يؤذينى ابن آدم يسب الدهر و انا الدهر بيدى الامر اقلب الليل والنهار ( ج 2 ط مصر ص 352 ) .
و عين القضاة همدانى در تمهيدات ( ص 47 و ص 166 ) گويد : از مصطفى عليه السلام بشنو كه گفت لاتسبوا الريح فانها من نفس الرحمن .