الواحد المكنون المخزون بهذه الاسماء الثلاثة و ذلك قوله تعالى قل ادعوا الله او ادعوا الرحمن اياما تدعوافله الاسماء الحسنى ( ج 1 معرب ص 87 ) .
امام عليه السلام فرمودند : بدرستيكه خداوند تبارك و تعالى اسمى را خلق فرمودند كه بصوت حروف متصوف نبود ، و بلفظ گفته نميشد ، و به شخص مجسد نبود ، و بتشبيه موصوف نبود ، و به رنگ رنگ شده نبود ، أقطار ( طول و عرض و عمق ) از او منفى است ، و حدود از او دور ، و از حس هر متوهمى محجوب است ، پوشيده آشكار است ، پس خداوند آن را يك كلمه تام بر چهار جزء قرار داد كه همه اجزاء با هم بودند ، هيچيك از آن اجزاء چهار گانه پيش از ديگرى نيست .
پس خداوند از آن چهار اسم سه اسم را بسبب فاقه و احتياج خلق بدانها ظاهر فرمود . و از آن چهار يكى را از خلق محجوب فرمود و آن اسم مكنون و مخزون است .
و اين اسمائى كه ظاهر شدند ظاهر : الله و تبارك و تعالى است .
و خداوند سبحان براى هر اسمى از اين اسماء سه گانه چهار ركن مسخر فرمود ، پس اركان دوازده ركن است . سپس براى هر ركنى سى اسم كه ، فعل هر يك اسم منسوب بدان ركنها باشد آفريد ، يعنى هر اسم مشتق از فعل باشد كه دلالت بر صفاتى كند كه لايق آن ركن باشد نه جامد كه دلالت بر صفات آنها نكند و آن رحمن ، رحيم ، ملك ، قدوس ، خالق ، بارى ، مصور ، حى ، قيوم ، لاتاخذه سنة و لانوم ، عليم ، خبير ، سميع ، بصير ، حكيم ، عزيز ، جبار ، متكبر ، على ، عظيم ، مقتدر ، قادر ، سلام ، مؤمن ، مهيمن ، منشى ، بديع ، رفيع ، جليل ، كريم ، رازق ، محيى ، مميت ، باعث ، وارث است .
اين اسماء و ديگر اسماء حسنى تا سيصد و شصت اسم تمام و كامل گردد . پس اين اسماء نسبت آن سه اسم اند و آن اسماء سه گانه اركانند و آن يك اسم مكنون مخزون به اين اسماء سه گانه محجوب شده است . اين
نصوص الحكم بر فصوص الحكم (فارسى) — صفحة 418
مساهمون: حسن حسن زاده آملى
ص٤١٨