خود خرج كرده ، بر داشته است ؛ و با اين احتمال حتى در صورتى كه اصل مال ، موجود نباشد و يا تلف شده باشد ، نيز وصىّ ضامن نخواهد بود .
اگر امانتى به اندازهء هزينهء حج ، از ميّت در نزد شخصى باشد
173 1 اگر ميتى حَجّة الاسلام بر عهدهء او بوده و امانتى در نزد شخصى گذارده باشد و آن امانت براى حج كافى باشد ، اگر اين شخص علم يا اطمينان داشته باشد كه اگر مال را برگرداند ، ورثه حج را انجام نخواهند داد ، لازم است امانت را برنگرداند و به اجرت متعارف اجير بگيرد تا حج را انجام دهد و مىتواند خودش اجير شود ؛ و اگر چيزى اضافه آمد ، آن را به ورثه برگرداند ؛ و الحاق خوف به اطمينان ، خالى از وجه نيست .
174 2 همچنين اگر مالى به صورت عاريه يا اجاره يا طلب يا حتى غصب ، در نزد شخصى باشد به گونهاى كه در مسأله بالا بيان شد دور نيست كه ملحق به امانت باشد .
شك يا اختلاف در واجب بودن حج بر ميّت
175 1 اگر شك داشته باشند كه بر ميّت ، حجْ واجب شده بوده يا نه ، اجير گرفتن لازم نيست .
176 2 اگر بعضى از ورثه اقرار كنند كه بر ميّت حجْ واجب بوده و بعضى منكر شوند ، افرادى كه اقرار به ثبوت حج نمودهاند ، فقط بايد به اندازهء سهم خودشان بپردازند كه اگر اين مقدار به اندازهء هزينهء حج باشد ، اجير مىگيرند و اگر به هيچ وجه كفاف هزينهء حج را ندهد و كسى هم حاضر به تكميل آن نشود ، اجير گرفتن ، لازم نيست .