( 1 ) قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ( 2 ) اللَّهُ الصَّمَدُ ( 3 ) لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ ( 4 ) وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ
بگو : خداوند ، يكتا و يگانه است .
خداوندى است كه همهء نيازمندان قصد او مىكنند .
( هرگز ) نزاد ، و زاده نشد .
و براى او هيچ گاه شبيه و مانندى نبوده است !
شأن نزول :
توصيف كامل از خدا
در شأن نزول اين سوره ، از امام صادق عليه السلام چنين نقل شده : « يهود از رسول اللَّه صلى الله عليه و آله تقاضا كردند ، خداوند را براى آنها توصيف كند ، پيغمبر صلى الله عليه و آله سه روز سكوت كرد و پاسخى نگفت ، تا اين سوره نازل شد و پاسخ آنها را بيان كرد » .
در بعضى از روايات آمده : اين سؤال كننده « عبداللَّه بن صوريا » يكى از سران معروف يهود بود ، و در روايت ديگرى آمده : « عبداللَّه بن سلام » چنين سؤالى را از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله در « مكّه » كرد ، سپس ايمان آورد ، و ايمان خود را همچنان مكتوم مىداشت .
در روايات ديگرى آمده است : مشركان « مكّه » چنين سؤالى را كردهاند .
در بعضى از روايات نيز آمده : سؤالكنندگان ، گروهى از مسيحيان « نجران » بودند . « 1 »
در ميان اين روايات ، تضادى وجود ندارد ؛ زيرا ممكن است اين سؤال از ناحيهء همهء آنها مطرح شده باشد ، و اين خود دليلى است بر عظمت فوق العادهء اين سوره ، كهپاسخگوى سؤالات افراد و اقوام مختلف است .
هامش
( 1 ) « الميزان » ، ج 20 ، ص 546 ؛ « مجمع البيان » ، ذيل آيات مورد بحث ؛ « قرطبى » ، ج 20 ، ص 246 .