قرآن ، در آيات مورد بحث ، پاسخ كافى به آنها داده كه در تفسير اين آيات مىتوانيد بخوانيد .
اما پنجمين شأن نزولى كه در بالا ذكر شد ، كه منظور « عبداللَّه بن سلام » و ياران او هستند هر چند به گفتهء « طبرسى » در « مجمع البيان » و « قرطبى » در تفسيرش ، از اكثر مفسران نقل شده ، از دو جهت بعيد به نظر مىرسد .
نخست اين كه : تعبير به « الَّذِيْنَ كَفَرُوا » به طور مطلق ، معمولًا در مورد مشركان به كار مىرود ، نه اهل كتاب و يهود و نصارى .
ديگر اين كه ، « عبداللَّه بن سلام » مرد كم شخصيتى در ميان يهود نبود ، كه دربارهء او بگويند : اگر اسلام آئين خوبى بود ، او و يارانش بر ما پيشى نمىگرفتند .
* * *
( ( 29 ) ) وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَيْكَ نَفَراً مِنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قالُوا أَنْصِتُوا فَلَمَّا قُضِىَ وَلَّوْا إِلى قَوْمِهِمْ مُنْذِرِينَ ( ( 30 ) ) قالُوا يا قَوْمَنا إِنَّا سَمِعْنا كِتاباً أُنْزِلَ مِنْ بَعْدِ مُوسى مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ وَ إِلى طَرِيقٍ مُسْتَقِيمٍ ( ( 31 ) ) يا قَوْمَنا أَجِيبُوا داعِىَ اللَّهِ وَ آمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَ يُجِرْكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ ( ( 32 ) ) وَ مَنْ لايُجِبْ داعِىَ اللَّهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِى الْأَرْضِ وَ لَيْسَ لَهُ مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءُ أُولئِكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ
( به ياد آور ) هنگامى كه گروهى از جنّ را به سوى تو متوجه ساختيم كه قرآن رابشنوند ؛ وقتى حضور يافتند به يكديگر گفتند : « خاموش باشيد و بشنويد » ! و هنگامى كه پايان گرفت ، به سوى قوم خود بازگشتند و آنها را بيم دادند !
گفتند : « اى قوم ما ! ما كتابى را شنيديم كه بعد از موسى نازل شده ، هماهنگ بانشانههاى كتابهاى پيش از آن ، كه به سوى حق و راه راست هدايت مىكند .
اى قوم ما ! دعوتكنندهء الهى را اجابت كنيد و به او ايمان آوريد تا گناهانتان را ببخشد و
شأن نزول آيات قرآن ( فارسى ) — صفحة 399
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٩٩