تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شأن نزول آيات قرآن ( فارسى ) — صفحة 179

مساهمون:

ص١٧٩
( 41 ) يا أَيُّهَا الرَّسُولُ لا يَحْزُنْكَ الَّذينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذينَ قالُوا آمَنَّا بِأَفْواهِهِمْ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ وَ مِنَ الَّذينَ هادُوا سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ سَمَّاعُونَ لِقَوْمٍ آخَرينَ لَمْ يَأْتُوكَ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ مِنْ بَعْدِ مَواضِعِهِ يَقُولُونَ إِنْ أُوتيتُمْ هذا فَخُذُوهُ وَ إِنْ لَمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوا وَ مَنْ يُرِدِ اللَّهُ فِتْنَتَهُ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهُ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً أُولئِكَ الَّذينَ لَمْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ لَهُمْ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِى الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظيمٌ ( ( 42 ) ) سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ فَإِنْ جاؤُكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ إِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَضُرُّوكَ شَيْئاً وَ إِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطينَ اى فرستادهء ( خدا ) ! آنها كه در مسير كفر شتاب مىكنند و با زبان مىگويند : « ايمان آورديم » و قلب آنها ايمان نياورده ، تو را اندوهگين نسازند ! و ( همچنين ) گروهى ازيهوديان كه خوب به سخنان تو گوش مىدهند ، تا دستاويزى براى تكذيب تو بيابند ؛ آنها جاسوسان گروه ديگرى هستند كه خودشان نزد تو نيامده‌اند ؛ آنها سخنان را از مفهوم اصليش تحريف مىكنند ، و مىگويند : « اگر اين ( كه ما مىخواهيم ) به شما داده شد ( ومحمّد بر طبق خواستهء شما داورى كرد ، ) بپذيريد ؛ و گر نه ( از او ) دورى كنيد » . ( ولى ) كسى را كه خدا ( بر اثر گناهان پى در پى او ) بخواهد مجازات كند ، قادر به دفاع از او نيستى ؛ آنها كسانى هستند كه خدا نخواسته دل‌هايشان را پاك كند ؛ در دنيا رسوائى ، و در آخرت مجازات بزرگى نصيبشان خواهد شد . آنها بسيار به سخنان تو گوش مىدهند تا آن را تكذيب كنند ؛ مال حرام فراوان‌مىخورند ؛ پس اگر نزد تو آمدند ، در ميان آنان داورى كن ، يا آنها را به حال خود واگذار . و اگر از آنان صرف‌نظر كنى ، به تو هيچ زيانى نمىرسانند ؛ و اگر ميان آنها داورى كنى ، با عدالت داورى كن ، كه خدا عادلان را دوست دارد !