( 4 ) يَسْئَلُونَكَ ما ذا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ وَ ما عَلَّمْتُمْ مِنَ الْجَوارِحِ مُكَلِّبينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللَّهُ فَكُلُوا مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَ اذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَريعُ الْحِسابِ
از تو سؤال مىكنند چه چيزهايى براى آنها حلال شده است ؟ بگو : « آنچه پاكيزه است ، براى شما حلال گرديده ؛ و ( نيز ) صيد حيوانات شكارى و سگهاى تربيت يافته كه ازآنچه خداوند به شما تعليم داده به آنها ياد دادهايد ، پس از آنچه اين حيوانات براى شما ( صيد مىكنند و ) نگاه مىدارند ، بخوريد ؛ و نام خدا را بر آن ببريد ؛ و از ( معصيت ) خدابپرهيزيد كه خداوند سريع الحساب است » !
شأن نزول :
حكم شكار با سگ و باز شكارى
دربارهء آيهء فوق شأن نزولهائى ذكر كردهاند كه مناسبتر از همه اين است : « زَيْد الخير » و « عدىّ بن حاتم » كه دو نفر از ياران پيامبر صلى الله عليه و آله بودند ، خدمتش رسيده ، عرض كردند : ما جمعيتى هستيم كه با سگها و بازهاى شكارى صيد مىكنيم ، سگهاى شكارى ما حيوانات وحشى حلال گوشت را مىگيرند ، بعضى از آنها زنده به دست ما مىرسد ، آن را سر مىبريم ، ولى بعضى از آنها به وسيلهء سگها كشته مىشوند ، و ما فرصت ذبح آنها را پيدا نمىكنيم و با اين كه مىدانيم خدا گوشت مردار را بر ما حرام كرده ، تكليف ما چيست ؟ آيهء فوق نازل شد و به آنها پاسخ گفت . « 1 »
* * *
( ( 33 ) ) إِنَّما جَزاءُ الَّذينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْديهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ
هامش
( 1 ) « مجمع البيان » ، ذيل آيهء مورد بحث ؛ « تفسير قرطبى » ، ج 3 ، ذيل آيهء مورد بحث ؛ « اسباب نزول الآيات » واحدى نيشابورى ، ص 128 ؛ « زاد المسير » ، ج 2 ، ص 241 .