كم كم كار به جاى باريك كشيد ، و قبيلهء دو طرف از جريان آگاه شدند ، و دست به اسلحه برده ، در برابر يكديگر قرار گرفتند ، بيم آن مىرفت كه بار ديگر آتش جنگ بين آنها شعلهور گردد و زمين از خون آنها رنگين شود !
خبر به پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد ، حضرت فوراً به محل حادثه آمد ، و با بيان و تدبير خاص خود به آن وضع خطرناك پايان داد ، و صلح و صفا را در ميان آنها بر قرار نمود . آيات فوق در اينجا نازل گرديد و به صورت يك حكم عمومى همهء مسلمانان را با بيان مؤثر و مؤكدى دعوت به اتحاد نمود . « 1 »
* * *
( ( 111 ) ) لَنْ يَضُرُّوكُمْ إِلَّا أَذىً وَ إِنْ يُقاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبارَ ثُمَّ لايُنْصَرُونَ ( ( 112 ) ) ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ ما ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَ حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ وَ باؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانُوايَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ يَقْتُلُونَ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ذلِكَ بِما عَصَوْا وَكانُوا يَعْتَدُونَ
اهل كتاب هرگز نمىتوانند به شما زيان برسانند ، جز آزارهاى مختصر ؛ و اگر با شما پيكار كنند ، به شما پشت خواهند كرد ( و شكست خواهند خورد ) ؛ سپس كسىآنها را يارى نمىكند .
هر كجا يافت شوند ، مهر ذلت بر آنان خورده است ؛ مگر با ارتباط به خدا ، ( و تجديد نظر در روش ناپسند خود ) و ( يا ) با ارتباط به مردم ( و وابستگى به اين و آن ) ؛ و به خشم خدا ، گرفتار شدهاند ، و مهر بيچارگى بر آنها زده شده ؛ چرا كه آنها به آياتخدا ، كفر مىورزيدند و پيامبران را به ناحق مىكشتند . اينها به خاطر آن است كه گناه كردند ؛ و ( به حقوق دگران ) تجاوز مىنمودند .
شأن نزول :
از تهديد نترسيد
هنگامى كه بعضى از بزرگان روشن ضمير يهود ، همچون « عبداللَّه بن سلام » و
هامش
( 1 ) « بحار الانوار » ، ج 18 ، ص 155 و 156 ؛ « مجمع البيان » ، ذيل آيات .