است كه اگر پيش او معلوم و يقينى شود كه آن فرمودهء خدا و پيغمبر است و بعد از آن اظهار انكار و ناحق بودن آن نمايد عمدا و عالما ، سبب كفر در اين هنگام ، ظاهر است ؛ و اما اگر درواقع ضرورى دين باشد نزد ديگران ، و ليكن بر او ظاهر نشده باشد ، سبب كفر شدن به انكار آن ظاهر نيست ؛ چه جاى آنكه اجماعى باشد كه ضرورى نشده باشد مثل حرمت جماع در حيض . « 1 »
هامش
( 1 ) - اشاره به سخنى كه در پاورقى 4 از مسالك نقل شد .