/ 74
ارزشهاى و الا از آن خداست
رهنمودهايى از آيات :
شرك مقتضى آن است كه بشر از جزئى از نعمتهاى خدا كه به او داده شده ، به خاطر خدايانى كه به گمان خودش تأثيرى حقيقى بر روى او دارند ، چشمپوشى كند ، و هيچ حقى در اين خصوص ندارد و گفتهء او دروغى است كه بر خدا بسته و مشرك بار مسئوليت خويش را بر دوش دارد و مىبايستى در فرداى قيامت نتيجهء آن را تحمل كند .
آنها به پروردگار خويش نسبتهاى بد و نادرستى مىدهند ، پس چون خود داشتن دختر را ناخوش دارند ، براى پروردگار خويش دخترانى جعل مىكنند ، در صورتى كه براى خودشان پسران را كه مشتاق داشتن آنان هستند قايل مىشوند ، و در آن هنگام كه به يكى از ايشان خبر مىدهند كه همسر وى دخترى براى او به دنيا آورده است ، از شدت خشم چهرهء او سياه مىشود و خود را از مردمان پنهان مىكند ، و به اين فكر مىافتد كه آيا دخترش را زنده به گور سپارد يا او را با تحمل خوارى و زبونى نگاه دارد ؟
آنچه كه پروردگار خويش را بدان صورت توصيف مىكنند ، به جهت نداشتن مقياسى براى حق ، بسيار بد است ، و سبب آن كافر بودن ايشان به آخرت است كه بدترين پيشوايان و نمونهها را براى خود بر مىگزينند .
پس آنان را - على رغم نسبت بدى كه به خدا مىدهند - به گمراهى خودشان واگذار ، چه اگر بنا بود كه هر وقت مردمان به ستمگرى بر نفس خود مىپردازند خداوند آنان را مورد مؤاخذه و عذاب دادن قرار دهد ، / 75 ديگر بر روى زمين