ثُمَّ إِذا كَشَفَ الضُّرَّ عَنْكُمْ إِذا فَرِيقٌ مِنْكُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ
- و پس از آن كه زيان از شما دور شد ، ناگهان گروهى از شما به پروردگارشان مشرك مىشوند . » شرك در اين جا گاه به معنى خضوع در برابر قانونى جز قانون خدا است ، و لحظات نيازمندى بزرگترين گواه به سفاهت شرك است ، چه در آن هنگام با آشكارى تمام از عجز و ناتوانى شركا آگاه مىشويم ، پس آيا طاغوت و استيلاى سياسى فاسدى كه بعضى در برابر آن خضوع نشان مىدهند ، همان است كه كشتى را در آن هنگام كه امواج دريا نزديك به اين است كه آن را ببلعد نجات مىدهد و از غرق شدن آن جلوگيرى مىكند ؟ ! يا اين كه ثروت و ثروتمندان مىتوانند كودك مشرف بر مرگ ما را در اطاق پرستارى و توجه شديد و دقيق از چنان مرگى نجات دهند ؟ ! آن چه كس است كه در چنين هنگام به او متوسل مىشويم ؟ آيا خدا نيست ، پس چرا بار ديگر از او دور مىشويم و به خضوع در برابر قانون بشرى باز مىگرديم ؟ ! [ 55 ] اين كفر ورزيدن به نعمتهايى است كه خدا به ما ارزانى داشته است .
لِيَكْفُرُوا بِما آتَيْناهُمْ
- تا به آنچه به ايشان عطا كرده بوديم كافر شوند و كفران ورزند . » شكر آن چيز است كه نعمتها را باقى نگاه مىدارد ، اما كفر به آنها كارى است كه صاحب آن بايد با انجام دادن آن چشم به راه رسيدن روزى سياه باشد .
فَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ
- پس بهرهمند شويد كه به زودى خواهيد دانست . » و بهرهمندى امروز پشيمانى بسيار درازى را در پى خواهد داشت .