مسئوليتهاى شخص در برابر اجتماع سخن مىگويد كه از والدين آغاز مىشود و به ديگر مردمان پايان مىپذيرد .
در سوره مسئله شرك آوردن به خدا به تفصيل مورد بحث قرار مىگيرد ، مگر چنان نيست كه شرك ريشهء فساد و سبب شانه تهى كردن از مسئوليتهاى انسان است ؟
نيز در آن به تفصيل از نقشههاى شيطان براى اغوا و برانگيختن بشر به كارهاى زشت سخن به ميان مىآيد ، و قرآن مثالهاى تاريخى متعدد در اين خصوص مىزند .
سوره با داستان فرزندان اسراييل همچون مثلى براى يك مجتمع آغاز مىشود كه گاه تلاش مىكند و زمانى ديگر شجاعت خود را از دست مىدهد ، و به آن پايان مىپذيرد .
اين خلاصهء گفتار در چارچوب سوره است ، و اما تفصيل آن بدين صورت است كه زندگى بشر وسيلهاى براى تجسم پيدا كردن سعى و كوشش او است ، و اين خلاصهاى از گفتهها در تمامى سورهء اسراء است ، و نيز خلاصهاى از رسالتهاى خدا را در اختيار ما قرار مىدهد كه در واقع همهء آنها يك حقيقت را جلوهگر مىسازند .
/ 162 پس از آن كه قرآن به واقعهء اسراء و معراج اشاره كرد ، بر ما معلوم مىشود كه معراج اين امر را يادآورى مىكند كه خدا شنواى بينا است ، و بنا بر اين علم او بر بندگانش احاطه دارد و همين الهامبخش ما به ضرورت پرهيزگار بودن ما و ترسيدن از او مىشود آيهء ( 1 ) .
و خلاصهء كتابى كه خدا بر بنى اسراييل فرو فرستاد اين است كه جز خدا وكيل براى خود انتخاب نكنند ( 2 ) چه شرك آوردن به خدا ريشهء هر تباهى و گمراهى است .
مگر آنان از ذريهء كسانى نبودند كه پروردگارشان آنان را همراه با نوح در كشتى از جايگاهشان خارج ساخت تا از طوفان نجاتشان دهد . و نوح بندهء
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 158
مساهمون: احمد آرام
ص١٥٨