بدهند آن را معاينه كنند ، اگر چه اقوى در احتمال آنكه عيبى حادث شده باشد ، مثل آنكه احتمال بدهد گوش يا دمش را بريدند يا آن را خصى كردند ، عدم لزوم معاينه است ، و احتياط در عيبهايى كه محتمل است از حال تولد داشته و مادرزاد بوده ، ترك نشود .
مسألهء 23 - اگر بعد از ذبح كردن احتمال داد ناقص بودن يا نداشتن ساير شرايط را ، اعتنا نكند .
مسألهء 24 - اگر به كسى نيابت داد براى خريدارى كردن و ذبح ، و نايب انجام داد و بعد از آن شخص مُحرم احتمال داد كه نايب به شرايط عمل نكرده باشد به اين احتمال اعتنا نكند ، و ذبح كافى است .
مسألهء 25 - اگر كسى را نايب كرد براى خريدارى و ذبح ، بايد علم پيدا كند يا اطمينان به اينكه عمل كرده است ، و گمان كفايت نمىكند .
مسألهء 26 - اگر نايب عمداً بر خلاف دستور شرع در اوصاف ذبيحه يا در كشتن آن عمل كرد ضامن است و بايد غرامت آن را بدهد ، و بايد دو مرتبه ذبح كند .
مسألهء 27 - اگر نايب از روى اشتباه يا جهل بر خلاف دستور عمل كند اگر براى عمل اجرت گرفته است ضامن است ، و الّا معلوم نيست ضامن باشد ، و در هر صورت بايد اعاده شود .
و در اينجا چند مسأله راجع به بدل ذبيحه است :
مسألهء 1 - اگر قادر نباشد بر ذبح بايد سه روز در حج و هفت روز پس از مراجعت از حج روزه بگيرد .
مسألهء 2 - مراد از اينكه قادر بر ذبح نباشد آن است كه نه هَدْى را داشته باشد ، و نه پولش را .
مناسك حج ( به ضميمه ترجمه بعضى از مسائل حج تحرير الوسيله و 550 مسأله جديد ) ( فارسى ) — صفحة 262
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٦٢