هشتم : بايد در اصل خلقت بىدُم نباشد به احتياط واجب ، و اگر گوش يا شاخ در خلقت اصلى نداشته باشد بعيد نيست كفايت ، اگر چه خلاف احتياط است ؛
نهم : در اصل خلقت بىبيضه نباشد .
و در اينجا چند مسأله است :
مسألهء 1 - اگر غير از خصى يافت نشود بعيد نيست كفايت ذبح خصى ، گر چه احتياط در جمع بين آن و سالم است در ماه ذى الحجهء همان سال ، و اگر نشد سال ديگر ، يا جمع بين ناقص و روزه .
مسألهء 2 - گاوميش در ذبح واجب ، كافى است لكن گفتهاند كراهت دارد .
مسألهء 3 - اگر حيوان ، شاخ خارجش شكسته يا بريده باشد اشكال ندارد ؛ و شاخ خارج ، شاخ سخت سياهى است كه به منزلهء غلاف است از براى شاخ داخل كه آن شاخ سفيد است .
مسألهء 4 - شكاف داشتن گوش و سوراخ بودن آن مانع ندارد ، و احتياط آن است كه چنين نباشد .
مسألهء 5 - بايد ذبح را بعد از رَمْى جمرهء عقبه بكند به احتياط واجب .
مسألهء 6 - يك گوسفند كمتر چيزى است كه كافى است براى ذبح ، لكن هر چه بيشتر ذبح كند افضل است و در روايت است كه رسول خدا - صلى اللَّه عليه و آله - صد شتر همراه آوردند ، سى و چهار تاى آنها را براى حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - نحر كردند و شصت و شش تاى آنها را براى خودشان .
مسألهء 7 - اگر هَدْى يافت نشود قيمت آن را پيش شخص امينى
مناسك حج ( به ضميمه ترجمه بعضى از مسائل حج تحرير الوسيله و 550 مسأله جديد ) ( فارسى ) — صفحة 259
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٥٩