به جا آورد ، و همچنين جايز است اگر يك ماه بماند .
مسألهء 21 - در اين ايام كه با هواپيما مراجعت مىكنند بعيد نيست براى كسى كه در مكه اقامت كرده جايز باشد به همان مقدارى كه هواپيما اشخاص را به محل مىرساند صبر كند و روزه بگيرد ، لكن احتياط خلاف آن است و به احتياط واجب جمع بين سه روز و هفت روز را نكند .
مسألهء 22 - اگر در غير مكه چه در راه يا در بلدى غير از وطن خودش اقامت كرد ظاهراً نتواند هفت روز روزه را در آنجا بگيرد اگر چه به مقدارى صبر كند كه اگر راه مىپيمود به وطن مىرسيد .
مسألهء 23 - ابتداى ماهى را كه اگر بماند در مكه جايز است روزه را بگيرد و همين طور ابتداى حساب موقع رسيدن به وطن را ظاهراً بايد از وقتى كه بناى مجاورت يا اقامت به مكه كرد حساب كند .
مسألهء 24 - اگر متمكن از روزه گرفتن شد و قبل از آنكه روزه بگيرد مرد ، واجب است ولىّ او سه روز را قضا كند بنا بر اقوى ، و هفت روز ديگر را بنا بر احتياط واجب .
مسألهء 25 - لازم نيست بعد از برگشتن به بلد خود در همان جا روزه بگيرد ، پس اگر در جاى ديگر قصد اقامت كرد ، مىتواند بگيرد .
مسألهء 26 - اگر متمكن از سه روز روزه نشد در مكه و برگشت به محل خود ، در صورتى كه ماه ذى الحجه باقى است مىتواند در محل بگيرد ، لكن با هفت روزْ روزه فاصله بدهد و اگر ماه گذشته باشد بايد هَدْى ذبح كند ، اگر چه به وسيله شخص امينى باشد .
مناسك حج ( به ضميمه ترجمه بعضى از مسائل حج تحرير الوسيله و 550 مسأله جديد ) ( فارسى ) — صفحة 265
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٦٥