بعد از تمام شدن ، قصد به جا آوردن طواف ديگر براى او حادث شد و به دنبال طواف اول ، زياده را آورد ، اقوى صحت طواف اول است ، و احوط اعاده است .
مسألهء 14 - اگر سهواً زياد كند بر هفت دور ، پس اگر كمتر از يك دور است قطع كند آن را و طوافش صحيح است ، و اگر يك دور يا زيادتر است احوط آن است كه هفت دور ديگر را تمام كند به قصد قربت بدون تعيين مستحب يا واجب و دو ركعت نماز قبل از سعى و دو ركعت بعد از سعى بخواند ، و دو ركعت اول را براى فريضه قرار دهد بدون آنكه تعيين كند براى طواف اول يا طواف دوم است .
مسألهء 15 - جايز است قطع طواف نافله را بدون عذر و اقوى كراهت قطع طواف واجب است بدون عذر و به مجرد خواهش نفس ، و احوط قطع نكردن آن است ؛ به اين معنى كه قطع نكند به طورى كه ترك بقيه را كند تا موالاتِ عرفيه به هم بخورد .
مسألهء 16 - اگر بدون عذر طواف را قطع كرد ، احوط آن است كه اگر چهار دور به جا آورده باشد ، طواف را تمام كند و بعد اعاده كند ، و اين در صورتى است كه منافى به جا آورده باشد ، حتى مثل زياد فاصله دادن كه موالات عرفيه به هم بخورد .
مسألهء 17 - اگر طواف را قطع كند و منافى به جا نياورده باشد ، اگر برگردد و تمام كند ، طوافش صحيح است .
مسألهء 18 - اگر در بين طواف عذرى براى اتمام آن پيدا شد ، مثل مرض يا حيض يا حدث بىاختيار ، پس اگر بعد از تمام شدن چهار دور بوده بعد از رفع عذر برگردد و از همان جا تمام كند ، و اگر قبل از آن بوده
مناسك حج ( به ضميمه ترجمه بعضى از مسائل حج تحرير الوسيله و 550 مسأله جديد ) ( فارسى ) — صفحة 146
مساهمون: السيد الخميني
ص١٤٦