طواف را اعاده كند ، و احتياط مستحب در فرض اول در غير حيض آن است كه اتمام كند و اعاده نمايد .
مسألهء 19 - اگر شخصى كه با عذر طواف را قطع كرده ، نتوانست به جا آورد تا آنكه وقت تنگ شد ، اگر ممكن است او را حمل كنند و طواف دهند ، و اگر ممكن نيست نايب براى او بگيرند .
مسألهء 20 - اگر مشغول طواف است و وقت نماز واجب تنگ شود ، واجب است طواف را رها كند و نماز بخواند ، پس اگر بعد از چهار دور رها كرد از همان جا طواف را تمام كند ، و الّا اعاده كند .
مسألهء 21 - جايز است بلكه مستحب است قطع كند طواف را براى رسيدن به نماز جماعت يا رسيدن به وقت فضيلت نماز واجب ، و از هر جا قطع كرد از همان جا بعد از نماز اتمام كند ، و احتياط آن است كه به دستور مسألهء 20 عمل كند ، و سزاوار نيست اين احتياط ترك شود .
مسألهء 22 - اگر بعد از تمام شدن طواف و انصراف از آن شك كند كه آيا طواف را زيادتر از هفت دور به جا آورده يا نه ، يا شك كند كمتر به جا آورده يا نه ، اعتنا نكند و طوافش صحيح است ، لكن در صورت دوم خالى از اشكال نيست و احتياط ترك نشود .
مسألهء 23 - اگر بعد از طواف شك كند كه صحيح به جا آورده آن را يا نه ، مثلًا احتمال بدهد كه از طرف راست طواف كرده يا مُحدث بوده يا از داخل حجر اسماعيل عليه السلام طواف كرده اعتنا نكند ، و طوافش صحيح است اگر چه باز در محل طواف باشد و از آنجا منصرف نشده يا مشغول كارهاى ديگر نشده باشد ، در صورتى كه هفت دور بودن معلوم باشد بىزياده و نقيصه .
مناسك حج ( به ضميمه ترجمه بعضى از مسائل حج تحرير الوسيله و 550 مسأله جديد ) ( فارسى ) — صفحة 147
مساهمون: السيد الخميني
ص١٤٧