الثَوْبَ عَنْ وَجْهِهِ ، قال : وعَلَيكُمُ السَّلامُ » « 1 » .
موسى - عليه السلام - به جناب خضر - عليه السلام - گفت :
هَلْ أَتَّبِعُكَ عَلى أَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْداً
« 2 » خضر كه از عواقب امر خود با موسى از جهت كمال ولايت ، با آنكه خود را در حضور نبىّ مرسَل اولوا العزم مىديد ، اطلاع داشت گفت :
إِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْراً * وَ كَيْفَ تَصْبِرُ عَلى ما لَمْ تُحِطْ بِهِ خُبْراً
« 3 » موسى - عليه السلام - اقرار كرد كه من مأمورم از تو كسب معرفت نمايم .
و خداوند او را مأمور به درك محضر خضر فرموده بود . و موسى در عين اينكه خالى از اضطراب و قلق نبود ، به خضر گفت :
سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ اللَّهُ صابِراً وَ لا أَعْصِي لَكَ أَمْراً
« 4 » ولى هر بار كه از خضر عملى به نظر خود مخالف با شريعت مىديد ، عنان اختيار را از دست مىداد . موسى ( ع ) با علم به اينكه خضر طريقت از او داناتر است ، و خداوند داناتر از آن دو است ، در هر دو نوبت اختيار را از كف داد ؛ و خضر او را به حقيقت مقام خود متذكر ساخت كه
أَ لَمْ أَقُلْ إِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْراً
« 5 » . موسى - عليه السلام - عذر آورد كه حجت او را از ياد برده بود :
وَ لا تُرْهِقْنِي مِنْ أَمْرِي عُسْراً
« 6 » . در مرحلهء سوم امتحان ، يعنى مشاهدهء قتل
هامش
( 1 ) - صحيح مسلم ، ج 4 ، ص 529 - 530 ، كتاب الفضائل ، حديث 172 .
( 2 ) - الكهف ( 18 ) : 66 .
( 3 ) - الكهف ( 18 ) : 67 - 68 .
( 4 ) - الكهف ( 18 ) : 69 .
( 5 ) - الكهف ( 18 ) : 72 .
( 6 ) - الكهف ( 18 ) : 73 .