هم ، همه يك مطلب مىگويند ؛ مطالب مختلفه نيست . تعبيرات مختلفه است ، زبانهاى مختلفه است . زبان شعر خودش يك زبانى است . حافظ خودش زبان خاصى دارد . همان مسائل را مىگويد كه آنها مىگويند ، اما با يك زبان ديگرى .
زبانهاى مختلف است . و نبايد از اين بركات مردم را دور كرد ، بايد مردم را به اين سفرهء پهن الهى كه قرآن و سنت و ادعيه باشد ، دعوت كرد ؛ تا هر كس به اندازهء خودش از اين استفاده بكند .
اين مقدمه بود براى همهء مسائلى كه بعدها هم اگر پيش بيايد و عمرى باشد كه اگر ما هم يك چنين تعبيراتى يك وقتى يك احتمال داديم ، نگوييد كه اين تعبيرات را شما آورديد دوباره در ميدان ، مثلًا دوباره [ تعبيرات ] عرفا [ را آورديد . ] خير ، بايد بيايد ! مرحوم آقاى شاهآبادى - رحمه اللَّه - براى عدهاى از كاسبها [ كه ] مىآمدند آنجا مسائل را همان طورى كه براى همه مىگفت ، براى آنها هم مىگفت . من به ايشان عرض كردم : « آخر اينها [ كه سنخيتى ندارند ! ] » گفت :
« بگذار اين كفريات به گوششان بخورد ! » خوب ، ما يك چنين اشخاصى داشتيم .
حالا به سليقهء من درست در نمىآيد كه نمىشود گفت كه اينها چه و چه [ هستند ] . اينها اشتباهات است .
[
طرح مسأله براى جلسه بعد
] حالا صحبت در اين است كه - تمام شد البته وقتمان اما حالا اين براى دفعهء ديگر كه - در
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
؛
الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
هست در
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
هم
الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
بعدش هست .
الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
در بسم اللَّه ، صفتِ براى اسم است يا صفت براى اللَّه ؟ دو احتمال است ، كه بعد ان شاء اللَّه ببينيم كدامش نزديكتر به فهم است .