مى باشند ؛ زيرا چنان كه شايد و بايد به دعوت خودشان عامل بوده و حيات معنوى آن را واجدند .
2 - چون اولند و پيشرو و راهبر همه هستند از همه افضلند .
3 - كسى كه رهبرى امتى را به امر خدا به عهده دارد چنان كه در مرحله اعمال ظاهرى رهبر و راهنماست در مرحله حيات معنوى نيز رهبر و حقايق اعمال با رهبرى او سير مىكند 238 .
ائمه و پيشوايان اسلام
به حسب آنكه از فصلهاى گذشته نتيجه گرفته مىشود ، در اسلام پس از رحلت پيغمبراكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در ميان امت اسلامى پيوسته امامى ( پيشواى منصوب ) از جانب خدا بوده و خواهد بود . و احاديث انبوهى 239 از پيغمبراكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در توصيف ايشان و در عدد
هامش
( 238 )( وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ )، يعنى : ( ما آنها را امام قرار داديم كه به وسيله امر ما مردم را هدايت كنند و انجام كارهاى نيك را به آنها وحى كرديم ) ، ( سوره انبياء ، آيه 73 )( وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمَّا صَبَرُوا ).
يعنى : ( ما بعضى از آنها را امام قرار داديم تا مردم را به وسيله امر ما هدايت كنند ؛ زيرا آنان صبر كردند ) ، ( سوره سجده ، آيه 24 ) از اين گونه آيات استفاده مىشود كه امام ، علاوه بر ارشاد و هدايت ظاهرى ، داراى يك نوع هدايت و جذبه معنوى است كه از سنخ عالم امر و تجرد مى باشد . و به وسيله حقيقت و نورانيت و باطن ذاتش ، در قلوب شايسته مردم تأثير و تصرف مى نمايد و آنها را به سوى مرتبه كمال و غايت ايجاد ، جذب مىكند ( دقت شود )
( 239 ) از باب نمونه : ( عَنْ جابِرِ بْنِ سُمْرَةٍ قالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللّهِ يَقُولُ : لا يَزالُ هذَا الدّينُ عَزيزاً الى اثْنى عَشَرَ خَليفةً قالَ : فَكَبَّرَالنّاسُ وَضّحبُوا ثُمَّ قالَ كَلِمَةً خَفِيَّةً ، قُلْتُ