نه مانند علم ديگران ، قدرت دارد نه مانند قدرت ديگران ، مى شنود نه با گوش ، مى بيند نه با چشم و به همين ترتيب .
توضيح بيشتر در معناى صفات
صفات بر دو قسمند : ( صفات كمال و صفات نقص ) ، صفات كمال چنان كه پيشتر اشاره شد معانى اثباتى هستند كه موجب ارزش وجودى بيشتر وآثار وجودى فزونتر براى موصوفات خود مى باشند ؛ چنان كه با مقايسه يك موجود زنده و دانا و توانا با يك موجود ديگر مرده و بى علم و قدرت روشن است ، و صفات نقص صفاتى هستند بر خلاف آن .
وقتى كه در معانى صفات نقص ، دقيق شويم خواهيم ديد كه به حسب معنا منفى بوده از فقدان كمال و نداشتن يك نوع ارزش وجودى حكايت مىكند ؛ مانند جهل و عجز و زشتى و ناتندرستى و نظاير اينها . بنابر آنچه گذشت ، نفى صفات نقص ، معناى صفات كامل مىدهد ؛ مانند نفى نادانى كه معناى دانايى و نفى ناتوانى كه معناى توانايى مىدهد .
و از اينجاست كه قرآن كريم هر صفت . كمالى را مستقيما براى خداى متعال اثبات مىكند و هر صفت نقص را نيز نفى كرده ، منفى آن را براى وى اثبات مى نمايد ؛ چنان كه مى فرمايد :
وَ هُوَ الْعَلِيمُ الْقَدِيرُ
و
هُوَ الْحَيُّ *
و
لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ
و
اعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ ) . *
هامش
خدا اثبات مى كنند با تشبيه به ديگران و گروهى صفات را نفى مى كنند و راه حق مذهب سوم و آن اثبات صفات است با نفى تشبيه به ديگران ) ، ( بحار ، ج 2 ، ص 94 )