[ و ] خامساً - آنكه قبول ضيافتى ننمايد كه به تكليف و تكلّف منعقد مىشود و مشتمل مىباشد بر لغو و لهو و غفلت و سهو و قليون و افيون و اسراف و اتلاف و تكلّف « 1 » و تصنّع ، و در ضمن آن تا توانند به عرض تجمّل مىكوشند و تفضّل در وصول به يكديگر مىفروشند ، و همچنين ضيافتى كه نه همچنين باشد ليكن مقتضى فوت امرى شود كه به حسب مصلحت دينيّه اهمّ از آن باشد ، چه آنكه در حديث وارد شده كه : « لا وَليمَةَ إِلّا في خَمْسٍ » « 2 » .
[ و ] سادساً - آنكه راه ديد و بازديد مردمان را بر خود نبندد ، هم در اعياد و هم در غير آن ، مگر آنچه در شرع آمده و سنّت شارع [ مقدّس ] بدان قرار گرفته :
از زيارت مؤمنين به جهت رضاى خداى عزّ و جلّ ، به قصد ادخال سرور در دل او يا به قصد افاده و استفادهء علوم دينيّه ، يا سماع يا استماع مواعظ حسنه ، يا زيارت قادمى كه از مشاهد مشرّفه آمده باشد ، يا از سفرِ بعيدى يا بعد از بُعد عهدى ، يا عيادتِ مريض ، يا تعزيه و تشييع جنازه به شرط آنكه در آن وقت امر دينى اهمّ از آن در پيش نباشد تا تزاورى كه مؤمنان را به آن ترغيب نمودهاند در جُمَع و اعياد بعد از فراغ از فريضه در مسجد و مصلّى ، نه در منازل خودشان چنانچه متعارف زمان است كه اكثر به ريا و نفاق حركتى چند بىثمر كنند كه هم بر زاير شاقّ و هم بر مزور دشوار آيد ، و غالباً در وقت فريضه اتّفاق افتد كه معوّق
هامش
( 1 ) - ج : « تكليف » .
( 2 ) - في الفقيه ( 3 / 402 / 4404 ) مسنداً عن رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم قال : « لا وَليمةَ إلّا في خَمْسٍ : في عُرْسٍ ، أَوْ خُرْسٍ ، أَوْ عِذارٍ ، أَوْ وِكارٍ ، أَوْ رِكازٍ ، فَالْعُرْسُ التَّزْويجُ ، وَالْخُرْسُ النِّفاسُ بِالْوَلَدِ ، وَالْعِذارُ الْخِتانُ ، وَالْوِكارُ الرَّجُلُ يَشْتَري الدَّارَ ، وَالرِّكازُ الرَّجُلُ يَقْدَمُ مِنْ مَكَّةَ » . در كتاب فقيه مسنداً از رسولخدا صلى الله عليه و آله نقل است كه فرموده : « وليمه نباشد مگر در پنج مورد : در ازدواج ، در زايمان و فرزنددار شدن ، و در ختنه سُران ، و در خريد خانه ، و در بازگشت از سفر مكّه » .